Miriam L. Weiss
Still under the impression of Den Bosch's very own 70s show, I find a copy of the weekly magazine intermediair (last issue of 2007) on the train back to Maastricht. It is titled The Year of Identity - The Netherlands from A to Z and I read keywords like bicycle, Maxima, holidays, Yab Yum (it was one of the best-known brothels in Amsterdam), and kissing that are supposed to be characteristics of Dutch culture and identity. It is not the first information I have come across recently, indicating that the Dutch are trying to define themselves. To a great extent, this search for identity can be traced back to the assassinations of Pim Fortuyn and Theo van Gogh.
Mark Kurlansky's1968
Barbara van Santen
Even for people like me who were not born yet at the time, the sixties evoke nostalgia, a longing for a time when there were ideals to fight for, psychedelic music to listen to, long hair and groovy sunglasses, magical summers of love, and a glimpse of a better world in the near future. The singer Scott McKenzie puts it well in the famous hippie song San Francisco (Be Sure to Wear some Flowers in your Hair), when he expresses "such a strange vibration", happening "all across the nation", and "a whole generation with a new explanation".
In the revolutionary year 1968, the Jewish American writer Mark Kurlansky was twenty years old, and he describes himself as being of "the generation that hated the Vietnam War, protested against it, and had a vision of authority shaped by the memory of the peppery taste of tear gas and the way the police would slowly surround in casual flanking manoeuvres before moving in, club first, for the kill".
Niet meer geld, maar een andere benadering, stelde Sarkozy onlangs in het Elysée tegen enkele honderden inwoners uit de banlieues als oplossing voor in de problematiek van de Franse voorsteden. Met een 'genadeloze oorlog' tegen de drugshandelaren en 'het einde van de bijstandscultuur' wilde de Franse president de achterstanden bestrijden, aldus NRC-Handelsblad. Dat voornemen past in de eerder dit jaar geformuleerde beschavingspolitiek, waarin "mensen centraal staan in plaats van gebouwen". De Franse president beloofde maatregelen die werk en opleiding garanderen en discriminatie tegengaan.
Leonardo da Vinci in Brussel
Eveliene Wassen
'De De Medicis hebben me groot gemaakt, maar ook gesloopt,' schrijft Leonardo da Vinci in 1515. De inrichting van de Sint Pieter werd namelijk door Paus Leo X, een telg uit dit geslacht, aan Rafaël en aan Michelangelo toevertrouwd. Toch klinkt Da Vinci's naam tegenwoordig in één adem met beide andere grootheden. Deze spirituele kunstenaar, wetenschapper, uitvinder en humanistisch filosoof is één van de grootste uit deze grote tijd. De tentoonstelling Leonardo da Vinci, The European Genius, in de Basiliek van Koekelberg te Brussel, gaat nader op die 'unieke' veelzijdigheid in.
