Een domeinnaam is allesbepalend voor de identiteit en de winst van het bedrijf. Het desbetreffende bedrijf zal dan ook koste wat moeite sparen om een passende naam te vinden. Maar wat als de gewilde domeinnaam reeds geregistreerd is? Of sterk lijkt op een al eerder in gebruik genomen domeinnaam? Domeinoorlogen komen dan ook niet zelden voor. Maar in de Titanenstrijd tussen Etoy en eToys werd wel erg heftig gevochten ...
Zo gezegd is het internet dé nieuwe manier geworden om producten aan de man te brengen (lees ook: .com? .nl? Of toch maar .eu?). Bij het registreren van een domeinnaam stuit het desbetreffende bedrijf nog wel eens op problemen. De domeinnaam draagt de identiteit van het bedrijf uit: het is het online merk geworden. Het is tevens alles bepalend voor de winst die het bedrijf maakt. Het is dan ook niet verwonderlijk dat het bedrijf kosten noch moeite spaart om een passende domeinnaam te vinden. Hij moet passend, exclusief en toegankelijk zijn. Maar wat als de gewilde domeinnaam reeds geregistreerd is? Of erger nog, wat als de domeinnaam van keuze nauwelijks verschilt van bijvoorbeeld een louche, Russische pornosite?
De Toy War
Het zou niet de eerste domeinstrijd in de geschiedenis zijn. Een interessant voorbeeld hiervan is de zaak Etoy versus eToys. De Zürichse kunstenaarsgroep Etoy wordt in 1994 opgericht. Deze groepering uitte haar kritiek op de merkencultuur van de jaren ’90 door haar fictieve merk op het internet te exploiteren. “Good business is good art”, zo luidde haar slogan, teruggrijpend op het fameuze citaat van Andy Warhol (“good art is good business) (Wark, 2003). Etoy bepaalde haar domeinnaam door een computerprogramma de willekeurige lettercombinatie ‘etoy’ te laten vormen.
De digitale speelgoedgigant eToys was het hier echter niet mee eens. Ofschoon Etoy haar domeinnaam registreerde voordat de speelgoedgigant überhaupt in het leven was geroepen, spande deze laatste in 1999 een rechtzaak aan tegen de Zwitserse kunstenaars. Het Amerikaanse speelgoedbedrijf was bang dat bezoekers middels een typefout op de Etoy website terecht zouden komen en zo een totaal verkeerd idee vormden van de speelgoed website. De Zwitsers gaven geen gehoor en weigerden zelfs hun domeinnaam niet af te staan voor minder dan $750.000.
Aanvankelijk wint eToys de rechtzaak. Hun domeinnaam staat immers al twee jaar langer geregistreerd. Etoy laat het er echter niet bij zitten en gaat in hoger beroep: “this is robbery of digital territory, American imperialism, corporate destruction and bulldozing in the way of the 19th century.” (Wark, 2003). De Toywar is een feit! Etoy roept steunbetuigers op de website van eToys te terroriseren en richt de website www.toywar.com op. EToys lijdt hierdoor grote verliezen: haar aandelen kelderen van 67 naar 45 dollar per aandeel.
Uiteindelijk komen beide partijen tot een schikking. Etoy mag gewoon haar domeinnaam houden en krijgt zelfs $40.000 ‘schadevergoeding’ toegediend van eToys. “It was a pleasure doing business with one of the biggest e-commerce giants in the world”, zo verkondigde Etoy na afloop (Wark, 2003).
Na het slagveld?
De titanenstrijd tussen Etoy en eToys toont hoe belangrijk de domeinnaam kan zijn. Het is allesbepalend voor de identiteit en de winst van het bedrijf. Het bedrijf zet alles op alles om zich vast te klampen aan de gewenste domeinnaam. Wanneer ze deze immers verliest, verliest ze haar identiteit. En erger nog, het verliezen van de domeinoorlog zal haar winst drastisch inkrimpen. Van “pleasure doing business” zal in ieder geval géén sprake zijn.
Gebruikte bronnen:
1. Wark, M. (2003). Toywars. M/C: A Journal of Media and Culture, 6. Retrieved 05-05-2007 from: http://journal.media-culture.org.au/0306/02-toywars.php.
2. www.etoys.com
3. www.etoy.com
4. www.toywar.com